Στην Ευαγγελική περικοπή της Κυριακής Β’ Ματθαίου, ο Κύριος καλεί τους πρώτους μαθητές Του στην αποστολή. Η αφήγηση δεν είναι απλή ιστορική ανάμνηση, αλλά η πρόσκληση που απευθύνεται σε κάθε πιστό να ακολουθήσει τον Χριστό.
Ο τόπος της κλήσεως: η καθημερινή εργασία
Ο Ιησούς συναντά τον Πέτρο, τον Ανδρέα, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη στον χώρο της δουλειάς τους, στην θάλασσα της Γαλιλαίας. Δεν τους καλεί σε κάποιο ιδιαίτερο θρησκευτικό περιβάλλον, αλλά στην πεζή πραγματικότητα της ζωής τους. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρατηρεί ότι ο Κύριος επιλέγει τον τόπο και τον χρόνο που θα καταστήσει εμφανή την απόλυτη υπακοή τους. Αυτοί «εὐθέως» άφησαν τα δίχτυα, το πλοίο, ακόμη και τον πατέρα τους, και Τον ακολούθησαν. Η αμεσότητα αυτή φανερώνει εσωτερική ετοιμότητα. Δεν ήταν μια παράλογη απόφαση, αλλά η ανταπόκριση σε μια κλήση που, όπως μας πληροφορεί ο ευαγγελιστής Ιωάννης, είχε προετοιμαστεί από προηγούμενη γνωριμία με τον Διδάσκαλο. Έτσι, ο Χριστός μάς δείχνει ότι η πρόσκλησή Του φθάνει μέσα στην καθημερινότητά μας: στην οικογένεια, στην εργασία, στις συνήθειες του βίου. Από εκεί μας καλεί να σηκωθούμε και να Τον ακολουθήσουμε.
Η υπόσχεση: «ἁλιεῖς ἀνθρώπων»
Ο Κύριος δεν τους καλεί σε μια τυφλή πορεία, αλλά συνοδεύει την πρόσκληση με μια υπόσχεση: «ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων». Μεταμορφώνει την επίγεια ιδιότητά τους σε ουράνιο λειτούργημα. Αυτό που ξέρουν να κάνουν — να ρίχνουν δίχτυα και να συλλέγουν ψάρια — γίνεται τώρα εικόνα της αποστολής τους: να μαζεύουν ανθρώπους στην σαγήνη της Εκκλησίας. Ο Άγιος Χρυσόστομος τονίζει ότι ο Κύριος δεν εξουθενώνει την ανθρώπινη προσπάθεια, αλλά την ανακαινίζει και την κατευθύνει προς την αιωνιότητα. Το ψάρεμα των ψυχών δεν είναι έργο ανθρώπινης επιδεξιότητας, αλλά χάρισμα του Αγίου Πνεύματος. Ωστόσο, οι απόστολοι καλούνται να συνεργήσουν, να κουραστούν, να υπομείνουν. Στο πρόσωπό τους βλέπουμε την κλήση κάθε χριστιανού: να γίνει, κατά το μέτρο του, «ἁλιεὺς ἀνθρώπων», είτε μέσα στην οικογένεια, είτε στον επαγγελματικό χώρο, είτε στην ενορία. Δεν είναι προνόμιο μόνο των κληρικών· όλοι οι πιστοί, με το βάπτισμά τους, συμμετέχουν στην προφητική και αποστολική διακονία του λαού του Θεού.
Η πρόσκληση για μετοχή στο μυστήριο της Εκκλησίας
Η κλήση του Χριστού δεν απευθύνθηκε μόνο στους τέσσερις μαθητές της περικοπής. Είναι διαρκής και προσωπική. Ο Κύριος, «πάντας ἀνθρώπους θέλει σωθῆναι», μας καλεί να ενταχθούμε στο μυστήριο της Εκκλησίας, όπου η ζωή Του γίνεται ζωή μας. Η αποδοχή της πρόσκλησης είναι τιμή και ευθύνη. Τιμή, διότι γινόμαστε συνεργοί Θεού, μέλη του σώματος του Χριστού, περιβεβλημένοι το χάρισμα της υιοθεσίας. Ευθύνη, διότι καλούμαστε να ζούμε ως παιδιά φωτός, να ακτινοβολούμε την πίστη μας με την αγάπη, την ταπείνωση και την μαρτυρία της ζωής μας. Ο απόστολος Παύλος μάς υπενθυμίζει ότι είμαστε «Θεοῦ συνεργοί»· η δύναμη για τον αγώνα αυτό πηγάζει από το Πανάγιο Πνεύμα, το οποίο «ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς Ἐκκλησίας». Ο αγώνας της πίστεως δεν είναι ατομική υπόθεση, αλλά κοινή πορεία με όλους τους αγίους, με οδηγό την παράδοση της Εκκλησίας και φωτισμό από την διδασκαλία των Πατέρων.
«Δεῦτε ὀπίσω μου»: μια πρόσκληση για σήμερα
Σε κάθε Θεία Λειτουργία, η Εκκλησία επαναλαμβάνει την πρόσκληση του Χριστού. Το «δεῦτε ὀπίσω μου» αντηχεί στις καρδιές μας, ζητώντας να αφήσουμε τα δικά μας «δίχτυα» — τις μέριμνες, τις προσκολλήσεις, τα πάθη — και να ακολουθήσουμε Εκείνον με εμπιστοσύνη. Δεν μας υπόσχεται ανέσεις, αλλά την όντως ζωή, την ανάπαυση της ψυχής και την ελπίδα της αναστάσεως. Ας μην διστάζουμε. Η απόκριση των πρώτων μαθητών μάς δείχνει τον δρόμο: άμεση, πρόθυμη, ανεπιφύλακτη υπακοή στην φωνή του Κυρίου, που γνωρίζει την καρδιά μας καλύτερα από εμάς τους ίδιους. Όποιος Τον εμπιστεύεται, δεν χάνεται. Η σαγήνη της Εκκλησίας είναι ανοιχτή για όλους μας.
Σχετικά: Το νόημα της λειτουργίας και το κήρυγμα αυτής της Κυριακής, σε απλή γλώσσα, στη «Φωνή Κυρίου» της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος: apostoliki-diakonia.gr/fk