Ὁ ὅσιος Πατὴρ ἡμῶν Παΐσιος ὁ Βελιτσκόφσκι

Βίος

Ὁ ὅσιος Παΐσιος ἐγεννήθη τὸ 1722 εἰς Πολτάβα τῆς Οὐκρανίας. Ἐσπούδασε εἰς τὴν Ἀκαδημίαν τοῦ Κιέβου, ἀλλὰ τὴν ἐγκατέλειψε ἀναζητῶν αὐθεντικὴν πνευματικὴν ζωήν. Ἐνεδύθη τὸ μοναχικὸν σχῆμα εἰς τὴν Μολδαβίαν περὶ τὸ 1745. Τὸ 1746 μετέβη εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπου ἔζησε ἐπὶ δεκαεπτὰ ἔτη, μελετῶν τοὺς ἀρχαίους πατέρας καὶ ἀσκούμενος εἰς τὴν νοερὰν προσευχήν. Ἐπέστρεψε εἰς Μολδαβίαν τὸ 1763 ὅπου ὀργάνωσε τὰς Μονὰς Δραγομίρνας, Σέκου καὶ Νεάμτς. Ἀναμορφώσας τὸν μοναχισμὸν καὶ ποιμάνας περὶ τὰ τέλη τοῦ βίου του ἀδελφότητα χιλίων μοναχῶν, ἐκοιμήθη τὸ 1794.

Διδασκαλία

Τὸ μέγιστον ἔργον τοῦ ὁσίου Παϊσίου εἶναι ἡ μεταφραστικὴ προσπάθεια. Διώρθωσε καὶ μετέφρασε εἰς τὰ σλαβονικὰ τὴν Φιλοκαλίαν τοῦ Νικοδήμου καὶ τοῦ Μακαρίου, καθὼς καὶ πλῆθος ἄλλων πατερικῶν κειμένων — τὸν Ἰσαὰκ τὸν Σύρον, τὸν Ἰωάννην τῆς Κλίμακος, τὸν Συμεὼν τὸν Νέον Θεολόγον. Συνέγραψε ἐπίσης ἐπιστολὲς πνευματικῆς καθοδηγήσεως καὶ τὸ «Περὶ τῆς νοερᾶς προσευχῆς». Διδάσκει τὴν συνεχῆ ἐπίκλησιν τοῦ ὀνόματος τοῦ Ἰησοῦ καὶ τὴν ἀναγκαιότητα τοῦ πνευματικοῦ πατρός.

Σημασία

Ἡ σλαβικὴ Φιλοκαλία τοῦ ὁσίου Παϊσίου, γνωστὴ ὡς «Dobrotolyubie» (Μόσχα 1793), ἀνεμόρφωσε τὸν ῥωσικὸν μοναχισμὸν καὶ ἐνέπνευσε τὴν περίφημον σχολὴν τῶν Στάρετς τῆς Ὄπτινα. Ἀποτελεῖ τὸν θεμελιωτὴν τῆς νεωτέρας ῥωσικῆς πνευματικότητος.