Πάτερ ἡμῶν

Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς·

ἁγιασθήτω τὸ ὄνομά σου,

ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου,

γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς.

Τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον δὸς ἡμῖν σήμερον·

καὶ ἄφες ἡμῖν τὰ ὀφειλήματα ἡμῶν, ὡς καὶ ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν·

καὶ μὴ εἰσενέγκῃς ἡμᾶς εἰς πειρασμόν, ἀλλὰ ῥῦσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ.

Ἀμήν.

Ἡ Κυριακὴ Προσευχή — ἡ μόνη προσευχὴ ποὺ δίδαξε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος στοὺς μαθητάς Του (Ματθ. στ’ 9–13, Λουκ. ια’ 2–4). Ἀποτελεῖ τὸν πυρήνα κάθε ὀρθόδοξης ἀκολουθίας: ἀπαγγέλλεται στὸν Ὄρθρο, στὸν Ἑσπερινό, στὸ Ἀπόδειπνο, στὶς Ὥρες, στὴ Θεία Λειτουργία (πρὶν τὴ Θεία Κοινωνία) καὶ σὲ κάθε ἰδιωτικὴ προσευχή. Ἡ ἐκφώνηση ποὺ ἀκολουθεῖ τὴν προσευχή («Ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία…») ἀνήκει ἀποκλειστικὰ στὸν λειτουργό· οἱ πιστοὶ σταματοῦν στὸ «ἀπὸ τοῦ πονηροῦ».