Σύμβολον τῆς Πίστεως
Πιστεύω εἰς ἕνα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα,
ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων.
Καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ τὸν μονογενῆ,
τὸν ἐκ τοῦ Πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων·
φῶς ἐκ φωτός, Θεὸν ἀληθινὸν ἐκ Θεοῦ ἀληθινοῦ,
γεννηθέντα, οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ Πατρί,
δι’ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο.
Τὸν δι’ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν
κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ σαρκωθέντα
ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς Παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα.
Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου,
καὶ παθόντα καὶ ταφέντα.
Καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς.
Καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ καθεζόμενον ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατρός.
Καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς,
οὗ τῆς βασιλείας οὐκ ἔσται τέλος.
Καὶ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, τὸ Κύριον, τὸ Ζωοποιόν,
τὸ ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον,
τὸ σὺν Πατρὶ καὶ Υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον,
τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν.
Εἰς μίαν, ἁγίαν, καθολικὴν καὶ ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν.
Ὁμολογῶ ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
Προσδοκῶ ἀνάστασιν νεκρῶν.
Καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ἀμήν.
Τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως — ἢ Πιστεύω — εἶναι ἡ ὀρθόδοξη ὁμολογία τῆς πίστεως ποὺ ἀπαγγέλλεται σὲ κάθε Θεία Λειτουργία, στὸ Βάπτισμα, καὶ καθημερινὰ ἀπὸ τοὺς πιστούς. Διατυπώθηκε στὶς δύο πρῶτες Οἰκουμενικὲς Συνόδους — Νικαίας (325 μ.Χ.) καὶ Κωνσταντινουπόλεως (381 μ.Χ.) — ὡς ἀπάντηση στὶς αἱρέσεις τοῦ Ἀρειανισμοῦ καὶ τοῦ Πνευματομαχισμοῦ.
Δομή σὲ 12 ἄρθρα:
- Πίστη στὸν Πατέρα Παντοκράτορα.
- Στὸν μονογενῆ Υἱὸ — γεννηθέντα, οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιο τῷ Πατρί.
- Σάρκωση ἀπὸ τὴν Παναγία.
- Σταύρωση ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου.
- Ἀνάσταση τὴν τρίτη ἡμέρα.
- Ἀνάληψη.
- Δεύτερη Παρουσία.
- Ἅγιο Πνεῦμα — ἐκπορευόμενο ἐκ τοῦ Πατρός.
- Μία ἁγία καθολικὴ καὶ ἀποστολικὴ Ἐκκλησία.
- Ἕνα βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
- Προσδοκία ἀναστάσεως νεκρῶν.
- Ζωῆς τοῦ μέλλοντος αἰῶνος.
Στὸ ὄγδοο ἄρθρο τοποθετεῖται ἡ μεγάλη δογματικὴ διαφορὰ μὲ τὴ Δύση: ἡ Λατινικὴ Ἐκκλησία πρόσθεσε μεταγενεστέρως τὸ «καὶ ἐκ τοῦ Υἱοῦ» (Filioque)· ἡ Ὀρθοδοξία διατηρεῖ τὸ ἀρχαῖο «ἐκ τοῦ Πατρὸς ἐκπορευόμενον».
Τὸ πλῆρες κείμενο: Wikipedia (ελ) · Ἀποστολικὴ Διακονία.