Βασιλεῦ Οὐράνιε
Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε,
τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας,
ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν,
ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν καὶ ζωῆς χορηγός,
ἐλθὲ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν,
καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος,
καὶ σῶσον, Ἀγαθέ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Ἐπίκληση πρὸς τὸ τρίτο Πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἀρχίζει σχεδὸν κάθε ἀκολουθία καὶ ἰδιωτικὴ προσευχὴ ὡς προοίμιο, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν περίοδο ἀπὸ τοῦ Πάσχα μέχρι τῆς Πεντηκοστῆς: κατὰ τὴν Διακαινήσιμον ἀντικαθίσταται ἀπὸ τὸ «Χριστὸς Ἀνέστη» (τρὶς), ἐνῷ ἀπὸ τῆς Ἀναλήψεως μέχρι τῆς Πεντηκοστῆς παραλείπεται ἐντελῶς. Συμπυκνώνει τέσσερα γνωρίσματα τοῦ Παρακλήτου: τὴν πανταχοῦ παρουσία («ὁ πανταχοῦ παρὼν καὶ τὰ πάντα πληρῶν»), τὴν πληρότητα τοῦ ἀγαθοῦ («ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν»), τὴν δωρεὰ τῆς ζωῆς («ζωῆς χορηγός»), καὶ τὸν καθαρτικὸ χαρακτῆρα τῆς χάριτος («καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος»).