Ἁγία Ἀνθίμη τῆς Χίου
Απολυτίκιο
Τῆς Χίου τὸν γόνον καὶ τῆς νῆς ἡμῶν τὸ καύχημα, Ἀνθίμην εὐφημήσωμεν, ὅτι ἁγνῶς ἐλάτρευσε Χριστόν, καὶ τῆς ψυχῆς πύργον ὑψώσασα δι' ἀσκήσεως, νῦν ἐν οὐρανοῖς δοξάζεται.
Βίος
Ἡ Ὁσία Ἀνθίμη ἦταν μία ἀπὸ τὶς λιγότερο γνωστὲς ἀλλὰ πνευματικὰ πιὸ ἀσκητικὲς μορφὲς τῆς νεώτερης Ὀρθοδοξίας στὸ νησὶ τῆς Χίου, ποὺ διεκρίθη γιὰ τὴν ἀφάνεια καὶ τὴν ταπεινοφροσύνη της — οἱ ἀρετὲς ποὺ θεωροῦνται κορυφαῖες στὴν ἀσκητικὴ παράδοση.
Γεννήθηκε στὸ χωριὸ Λιθὶ τῆς Χίου τὸ 1909. Ἀπὸ μικρή ἔδειξε ἔντονη ἔφεση γιὰ τὴν προσευχὴ καὶ τὴ μελέτη τῶν πατερικῶν κειμένων. Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἔγινε δεκτὴ στὸ μοναστήρι τῆς Παναγίας Βοηθείας στὸ νησί, ὅπου ἐκάρη μοναχή.
Ἔζησε ἕνα μοναστικὸ βίο ἁπλό, ἀφιερωμένο στὴν προσευχή, τὸ ἐργόχειρο, τὴ νηστεία καὶ τὴν ὑπακοή. Παρὰ τὴν ἀφάνεια, εἶχε χάρισμα διορατικότητος καὶ διακριτικῆς συμβουλῆς ποὺ τὴν ἀνέδειξε ὡς πνευματικὴ μητέρα μερικῶν προσκυνητῶν.
Ἐκοιμήθη στὶς 15 Φεβρουαρίου 1980. Λίγα χρόνια ἀργότερα, ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων ἀποκάλυψε τὴν ἁγιότητά της — ἡ μυρωδιὰ καὶ ἡ ἀκεραιότητα τῶν ὀστῶν λειτούργησαν ὡς θεϊκὸ σημεῖο.
Ἑορτάζεται στὶς 15 Φεβρουαρίου — τὴν ἡμέρα τῆς κοιμήσεώς της.