Ὁσία Ξένη ἡ Ρωμαία

Ἡ Ὁσία Ξένη, κατὰ κόσμον Εὐσεβία, γεννήθηκε στὴ Ρώμη τὸν 5ο αἰώνα ἀπὸ ἀριστοκρατικὴ συγκλητικὴ οἰκογένεια. Ὅταν οἱ γονεῖς της σχεδίαζαν τὸν γάμο της μὲ εὐγενὴ τῆς ἐποχῆς, ἐπροτίμησε νὰ ἀκολουθήσει τὴ μοναστικὴ κλίσι ποὺ αἰσθανόταν ἀπὸ μικρή. Μαζὶ μὲ δύο πιστὲς θεραπαινίδες της — τὴν Ἰνδικὴν καὶ τὴν Παΐσιν — ἀναχώρησε κρυφὰ ἀπὸ τὴν πατρικὴ ἑστία καὶ μετέβη στὴν Ἀλεξάνδρεια, ὅπου ἄλλαξε τὸ ὄνομά της σὲ Ξένη («ξένη» πρὸς τὴ ματαιότητα τοῦ κόσμου), προσπαθώντας νὰ ἐξαφανίσει κάθε ἴχνος τῆς προηγούμενης ἀριστοκρατικῆς της ταυτότητος.

Ἀπὸ τὴν Ἀλεξάνδρεια ἐγκαταστάθηκε στὰ Μύλασσα τῆς Καρίας, στὴ μικρασιατικὴ ἀκτή, ὅπου ἀνέγειρε ναὸ τοῦ Ἁγίου Στεφάνου καὶ ἵδρυσε γυναικεῖο ἀσκητήριο. Ἡ ἀσκητικὴ ζωή της, ἡ διορατικότητα καὶ ἡ διακριτικὴ συμβουλή της προσέλκυσαν πολλὲς γυναῖκες ποὺ θέλησαν νὰ ἀφιερωθοῦν στὴ μοναχικὴ ζωή. Χειροτονήθηκε διακόνισσα ἀπὸ τὸν τοπικὸ ἐπίσκοπο Παῦλο. Ἐκοιμήθη γύρω στὸ 450 μ.Χ., κατὰ τὴν ὥρα τῆς προσευχῆς.

Ἑορτάζεται στὶς 24 Ἰανουαρίου — τὴν ἴδια ἡμέρα μὲ τὴν Ἁγία Ξένη τῆς Πετρουπόλεως (†1803), τὴ διὰ Χριστὸν Σαλὴ τοῦ ρωσικοῦ 18ου-19ου αἰώνα. Πρόκειται γιὰ δύο διαφορετικὰ πρόσωπα μὲ τὸ ἴδιο μοναστικὸ ὄνομα.