Ἅγιος Ἀμφιλόχιος ὁ τῆς Πάτμου
Απολυτίκιο
Τῆς Πάτμου τὸν θεῖον ποιμένα καὶ Ζωοδόχου Πηγῆς τὸν ἱδρυτήν, Ἀμφιλόχιον τὸν θεοφόρον τιμήσωμεν, οἱ τῆς αὐτοῦ ἀντιλήψεως πιστοί, βοῶντες· πάτερ ὅσιε, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Βίος
Ὁ Ἅγιος Ἀμφιλόχιος εἶναι μία ἀπὸ τὶς πιὸ φωτεινὲς μορφὲς τοῦ νεώτερου ἑλληνικοῦ μοναχισμοῦ — ἕνας πνευματικὸς πατέρας ποὺ συνδύασε τὴν ἁγιωτικὴ παράδοση τῆς Πάτμου μὲ ἕνα οἰκουμενικὸ ποιμαντικὸ ὅραμα.
Ἐκάρη μοναχὸς στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου Πάτμου τὸ 1906 σὲ ἡλικία 17 ἐτῶν. Χειροτονήθηκε ἱεροδιάκονος καὶ ἱερομόναχος καὶ διετέλεσε ἡγούμενος τῆς Μονῆς. Ἐργάστηκε ὑπὲρ τῆς διαφυλάξεως τοῦ ὀρθόδοξου χαρακτῆρα τῆς Πάτμου κατὰ τὴν ἰταλικὴ κατοχὴ τῶν Δωδεκανήσων.
Τὸ 1937 ἵδρυσε στὴν Πάτμο τὴν Ἱερὰ Μονὴ Ζωοδόχου Πηγῆς (γυναικεῖο). Ἐπίσης τὴν ἀδελφότητα «Διακονία Ἀγάπης» μὲ σκοπὸ τὴν ἱεραποστολὴ καὶ τὴ φιλανθρωπία. Διηύθυνε τὶς μοναχὲς μὲ ἁπλὰ καὶ θερμὰ γράμματα ποὺ ἐκδόθηκαν ὡς «Πατερικὲς Συμβουλές».
Ἀναδέχθηκε ὡς πνευματικὸ τέκνο τὸν Ἅγιο Παΐσιο τὸν Ἁγιορείτη κατὰ τὴν παραμονή τοῦ τελευταίου στὴν Πάτμο. Ἐπίσης ἀρκετοὺς μετέπειτα γνωστοὺς γέροντες.
Ἐκοιμήθη στὶς 16 Ἀπριλίου 1970. Ἀνακηρύχθηκε ἅγιος ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο στὶς 29 Αὐγούστου 2018. Ἑορτάζεται στὶς 16 Ἀπριλίου.