Ἅγιος Ἄνθιμος ὁ ἐν Χίῳ
Απολυτίκιο
Τῆς Χίου τὸν γόνον καὶ τῆς Μονῆς Παναγίας Βοηθείας τὸν θεμελιωτήν, Ἄνθιμον τὸν θαυματουργὸν τιμήσωμεν, ὅτι θερμῶς ἐλάτρευσε Χριστὸν καὶ τῶν λεπρῶν προστάτης ἀνεδείχθη, βοῶντες· χαίροις, πάτερ Ἄνθιμε, τῆς Χίου τὸ καύχημα.
Βίος
Ὁ Ἅγιος Ἄνθιμος ὁ ἐν Χίῳ ὑπῆρξε μία ἀπὸ τὶς πιὸ φωτεινὲς πνευματικὲς μορφὲς τῆς νεώτερης ἑλληνικῆς Ὀρθοδοξίας. Συνέδεσε τὸ ὄνομά του μὲ τὴν φιλανθρωπικὴ διακονία στοὺς λεπροὺς τῆς Χίου καὶ μὲ τὴν ἀνασύστασι ἑνὸς ἱστορικοῦ μοναστηριοῦ τοῦ νησιοῦ.
Γεννήθηκε τὸ 1869 στὴ Χῖο, ἀπὸ φτωχοὺς ἀλλὰ εὐσεβεῖς γονεῖς. Σὲ νεαρὴ ἡλικία ἐργάσθηκε ὡς ὑποδηματοποιὸς γιὰ νὰ συντηρῇ τὴν οἰκογένειά του, ἐνῷ διεκρίθη γιὰ τὴν προσήλωσή του στὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωή, τὴν προσευχὴ καὶ τὴ φιλανθρωπία.
Ἀναχώρησε γιὰ τὴ Νέα Μονὴ Χίου ὅπου ἐκάρη μοναχὸς λαμβάνοντας τὸ ὄνομα Ἄνθιμος. Χειροτονήθηκε διάκονος καὶ ἀργότερα ἱερομόναχος. Διηκόνησε ὡς πνευματικὸς ἐφημέριος στὸ Λεπροκομεῖο τῆς Χίου, ὅπου ἀφιερώθηκε στοὺς λεπροὺς ἀσθενεῖς μὲ ἐξαιρετικὴ αὐτοθυσία καὶ ἀγάπη. Ἐκεῖ ἀναδείχθηκε φωτεινὴ μορφὴ πνευματικῆς παρηγορίας, λειτουργώντας μέσα στὸν πόνο καὶ τὴν ἀπομόνωσι τῶν ἀσθενῶν.
Ἀνέλαβε τὴν ἐπανίδρυσι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τῆς Παναγίας Βοηθείας στὸν Βροντάδο τῆς Χίου, ἡ ὁποία ὑπὸ τὴν καθοδήγησή του ἀνεδείχθη σὲ σπουδαῖο πνευματικὸ κέντρο τοῦ νησιοῦ. Σὺν τῷ χρόνῳ ἀναδείχθηκε χαρισματικὸς πνευματικὸς πατέρας, μὲ τὰ χαρίσματα τῆς διορατικότητος, τῆς ἰάσεως καὶ τῆς θαυματουργίας — χαρίσματα ποὺ ἐπιβεβαιώθηκαν ἀπὸ πλῆθος προσκυνητῶν καὶ μαθητῶν του.
Ἐκοιμήθη στὶς 15 Φεβρουαρίου 1960, ἀφήνοντας πλούσια πνευματικὴ παρακαταθήκη. Ἀνακηρύχθηκε ἅγιος ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο τὸ 1992. Ἑορτάζεται στὶς 15 Φεβρουαρίου.