Ἅγιος Δαβὶδ ὁ ἐν Εὐβοίᾳ

Ὁ Ἅγιος Δαβὶδ γεννήθηκε στὰ Γαρδίκια Λοκρίδος γύρω στὸ 1519. Ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία ἔδειξε ἔκτακτη πνευματικὴ κλίση, καὶ σὲ ἡλικία δεκαοκτὼ ἐτῶν ἐκάρη μοναχός. Ἀσκήτεψε σὲ διαφορετικὲς μονές — Φιλόθεου τοῦ Ἀθω, Φωκίδος, Στειρίου — πρὶν ἐγκατασταθεῖ στὴ βόρεια Εὔβοια, στὸ ὄρος τῶν Ροβιῶν.

Στὸ ὄρος Ροβιῶν ἔζησε ὡς ἐρημίτης σὲ μιὰ σπηλιά, διδάσκοντας ὅσους ἔρχονταν νὰ τὸν ἐπισκεφτοῦν. Ἀνέγειρε ὁ ἴδιος τὴ μονὴ ποὺ φέρει τὸ ὄνομά του (Μονὴ Ὁσίου Δαβὶδ τοῦ Γέροντος). Ἡ μονή αὐτὴ διέσωσε πολλοὺς πρόσφυγες τῆς ἑλληνικῆς ἐπαναστάσεως καὶ ἀπέκτησε τεράστια λαϊκὴ εὐλάβεια στὴν περιοχή.

Ἐκοιμήθη τὸ 1589. Ἡ θαυματουργικὴ δύναμή του —ἰδιαίτερα στὶς ψυχικὲς ἀσθένειες— ξεπερνᾶ κάθε ἑλληνικὸ νησιωτικὸ ἁγιολογικὸ πλαίσιο: ἡ Μονὴ Ροβιῶν εἶναι σήμερα ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ δραστήρια προσκυνήματα τῆς Ἑλλάδας. Στὴ μονὴ φυλάσσεται τὸ ἀκέραιο σκῆνος του, ποὺ ἀναβλύζει μυρωδιὰ μύρου περιοδικά. Ὑπάρχουν συγκεκριμένες σύγχρονες μαρτυρίες θεραπειῶν καταγραμμένες, ποὺ καταγράφονται μάλιστα σὲ ἀρχεῖα τοπικῶν νοσοκομείων.