Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ Ἀδελφόθεος

Ὁ Ἰάκωβος ὁ Ἀδελφόθεος ταυτίζεται μὲ τὸν Ἰάκωβο τὸν Δίκαιο ποὺ ἀναφέρεται ὡς «ἀδελφὸς τοῦ Κυρίου» στὰ Εὐαγγέλια καὶ τὶς Πράξεις. Ἡ ὀρθόδοξη παράδοση τὸν θεωρεῖ υἱὸ τοῦ Ἰωσὴφ ἀπὸ προηγούμενο γάμο — δηλαδὴ ἑτεροθαλὴ ἀδελφό τοῦ Κυρίου, ὄχι βιολογικὸ τέκνο τῆς Παναγίας.

Ἔγινε ὁ πρῶτος ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων καὶ προήδρευε τῆς Ἀποστολικῆς Συνόδου τοῦ 49 μ.Χ. (Πραξ. 15). Συνέταξε τὴν ἀρχαιότερη Θεία Λειτουργία ποὺ μᾶς διασώζεται —«Λειτουργία Ἁγίου Ἰακώβου»— ἡ ὁποία ἀκόμη τελεῖται μία φορά τὸν χρόνο (στὶς 23 Ὀκτωβρίου) σὲ Ἱεροσόλυμα καὶ Κωνσταντινούπολη. Συνέγραψε ἐπίσης τὴν Καθολικὴ Ἐπιστολὴ Ἰακώβου, ἕνα ἀπὸ τὰ ἠθικότερα βιβλία τῆς Καινῆς Διαθήκης. Μαρτύρησε διὰ λιθοβολισμοῦ τὸ 62 μ.Χ., ριχθεὶς ἀπὸ τὸ πτερύγιο τοῦ Ναοῦ.