Ἅγιος Ἰάκωβος ὁ ἀπόστολος, ὁ τοῦ Ζεβεδαίου

Ὁ Ἰάκωβος καὶ ὁ Ἰωάννης ἦταν ἀδέρφια καὶ υἱοὶ τοῦ Ζεβεδαίου, ψαρεύοντας μαζὶ μὲ τὸν πατέρα τους στὴ Γαλιλαία. Ὁ Κύριος τοὺς κάλεσε ἐνῶ ἐπισκεύαζαν τὰ δίκτυα μαζὶ μὲ τοὺς ἑταίρους τους Σίμωνα Πέτρο καὶ Ἀνδρέα. Ὁ Ἰάκωβος ἀνῆκε στὸν στενότερο κύκλο τοῦ Κυρίου: μαζὶ μὲ τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἰωάννη, ἦταν παρὼν στὴ Μεταμόρφωση, στὴν ἀνάσταση τῆς θυγατέρας τοῦ Ἰαείρου, καὶ στὴν ἀγωνία τῆς Γεθσημανί.

Ὁ Κύριος τοὺς προσφώνησε «Βοανηργές» — υἱοὺς τῆς βροντῆς — λόγω τοῦ θερμοῦ καὶ ζηλωτικοῦ χαρακτήρα τους. Μαρτύρησε τὸ 44 μ.Χ. ἀπὸ τὸν Ἡρώδη Ἀγρίππα Α’ (Πραξ. 12,2), γενόμενος ὁ πρῶτος ἀπόστολος ποὺ ἔδωσε τὴ ζωή του γιὰ τὸν Χριστό. Σύμφωνα μὲ τὴ δυτικὴ παράδοση, τὸ λείψανό του βρίσκεται στὸ Σαντιάγο ντὲ Κομποστέλα τῆς Γαλικίας — ἕνα ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα προσκυνήματα τῆς χριστιανοσύνης.