Ἅγιος Προκόπιος ὁ Μεγαλομάρτυς

Ὁ Προκόπιος —τὸ προηγούμενο ὄνομά του ἦταν Νεάνιος— γεννήθηκε στὰ Ἱεροσόλυμα ἀπὸ μητέρα χριστιανὴ καὶ πατέρα εἰδωλολάτρη. Στρατεύθηκε στὸν Ρωμαϊκὸ στρατὸ καὶ ἔγινε ἀξιωματικὸς ἐπὶ τοῦ Διοκλητιανοῦ. Σὲ μιὰ ἀποστολὴ διώξεως χριστιανῶν στὴν Ἀλεξάνδρεια, εἶδε σὲ ὅραμα ἕναν Σταυρὸ φωτεινὸ μὲ τὴν ἐπιγραφὴ «Ἐν τούτῳ νίκα» — ἴδιο ὅραμα ποὺ θὰ εἶχε ἀργότερα ὁ Κωνσταντῖνος.

Ὁ Προκόπιος ἀπεκάλυψε τὴν πίστη του στοὺς ἀνωτέρους του καὶ ἀρνήθηκε νὰ ἐκτελέσει τὴν ἐντολὴ διώξεως. Συνελήφθη καὶ ὁδηγήθηκε στὰ Ἱεροσόλυμα. Ἡ ἴδια του ἡ μητέρα Θεοδοσία —ποὺ ἀρχικὰ τὸν εἶχε ἐνθαρρύνει νὰ ἀναλάβει τὴ διοίκηση— ὅταν τὸν εἶδε ὁμολογητή, ξύπνησε ἀπὸ τὴν εἰδωλολατρία, βαπτίστηκε καὶ ἑτοιμάστηκε γιὰ μαρτύριο μαζί του.

Μαρτύρησαν καὶ οἱ δύο μαζὶ μὲ πολλοὺς ἄλλους τὸ 303 μ.Χ. Στὴν Ἑλλάδα τιμᾶται ὡς προστάτης τῶν στρατιωτῶν· πολλὲς ἑλληνικὲς στρατιωτικὲς μονάδες ἔχουν τὸν Ἅγιο Προκόπιο ὡς τιμητικὸ πάτρωνα. Ἡ μνήμη του (8 Ἰουλίου) εἶναι σημαντική στὸ θερινὸ ἑορτολόγιο.