Ἅγιος Βλαδίμηρος ὁ Μέγας Ἰσαπόστολος

Ὁ Βλαδίμηρος γεννήθηκε γύρω στὸ 958 ὡς ἐγγονὸς τῆς Ἁγίας Ὄλγας καὶ γιὸς τοῦ Σβιατοσλάβου. Στὰ νεανικά του χρόνια ἦταν παγανιστὴς — εἶχε ἑπτὰ συζύγους, πολλὲς παλλακίδες, καὶ θερμὸς ὑποστηρικτὴς ποὺ ἐνίσχυσε τὸν παγανιστικὸ πολυθεϊσμὸ τῆς Ρωσίας.

Γύρω στὸ 987-988 ξεκίνησε τὴ διάσημη «ἔρευνα τῶν θρησκειῶν». Ἔστειλε ἀπεσταλμένους νὰ μελετήσουν τὸν Ἰουδαϊσμό, τὸ Ἰσλάμ, τὸν Καθολικισμὸ καὶ τὴν ὀρθόδοξη Λειτουργία στὴν Κωνσταντινούπολη. Οἱ ἀπεσταλμένοι ποὺ ἐπέστρεψαν ἀπὸ τὴν Ἁγία Σοφία ἀνέφεραν: «Δὲν ξέραμε ἂν ἦμασταν στὸν οὐρανὸ ἢ στὴ γῆ. Δὲν ἔχει ξανὰ ὑπάρξει τέτοια λαμπρότητα ἢ τέτοια ὡραιότητα στὸν κόσμο».

Ὁ Βλαδίμηρος βαπτίστηκε τὸ 988 στὴν Χερσόνα τῆς Κριμαίας —στοὺς γάμους του μὲ τὴν αὐτοκρατορικὴ πριγκίπισσα Ἄννα Πορφυρογέννητη— καὶ στὴ συνέχεια ὑποχρέωσε ὁλόκληρη τὴ Ρωσία νὰ βαπτιστεῖ στὸν Δνιπερό. Καθαίρεσε δημόσια τὰ εἴδωλα, οἰκοδόμησε ναοὺς καὶ ἵδρυσε τὴν παιδεία. Ἀπὸ τότε ξεκίνησε ἡ ἱστορία τῆς Ρωσικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἡ μετάνοιά του ἦταν ὁλικὴ — ζοῦσε πιὰ μὲ ἁπλὴ εὐσέβεια καὶ ἀκριβὴ συναίσθηση τῆς προηγούμενης ζωῆς του.