Προφήτης καὶ Θεόπτης Μωυσῆς

Ὁ Μωυσῆς εἶναι ἡ καθοριστικὴ μορφὴ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης — νομοθέτης, προφήτης, ποιμένας τοῦ ἐκλεκτοῦ λαοῦ. Γεννήθηκε στὴν Αἴγυπτο τὸν 13ο αἰώνα π.Χ. ἀπὸ Ἑβραίους γονεῖς ὅταν ὁ Φαραὼ εἶχε διατάξει νὰ θανατώνονται ὅλα τὰ ἀρσενικὰ νεογνὰ τῶν Ἑβραίων. Ἡ μητέρα του τὸν ἔκρυψε σὲ καλάθι στὸν Νεῖλο, ὅπου τὸν βρῆκε ἡ θυγατέρα τοῦ Φαραὼ καὶ τὸν μεγάλωσε ὡς πρίγκιπα τῆς Αἰγύπτου.

Στὸ ὄρος Χωρήβ, στὴ φλεγομένη ἀλλὰ μὴ καιγομένη βάτο, εἶδε τὸν Θεὸ καὶ ἔλαβε τὴν κλήση νὰ ἐλευθερώσει τὸν λαό του. Ἡγήθηκε τῆς Ἐξόδου ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο διὰ τῆς θαυματουργικῆς διελεύσεως τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης, καὶ στὸ ὄρος Σινᾶ ἔλαβε τὶς Δέκα Ἐντολὲς καὶ ὁλόκληρο τὸν Νόμο. Ἔζησε σαράντα χρόνια ὁδηγώντας τὸν λαὸ στὴν ἔρημο πρὸς τὴ Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας.

Δὲν εἰσῆλθε ὁ ἴδιος στὴν Παλαιστίνη — ἐκοιμήθη στὸ ὄρος Νεβὼ βλέποντας τὴ Γῆ ἀπὸ μακριά. Στὴν ὀρθόδοξη παράδοση τιμᾶται ὡς «θεόπτης» — αὐτὸς ποὺ εἶδε τὸν Θεὸ ὅσο εἶναι δυνατὸ σὲ ἄνθρωπο. Ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου στὸ Θαβώρ, ὅπου ἐμφανίζεται μαζὶ μὲ τὸν Ἠλία, ἀντιπροσωπεύει τὴ συνάντηση τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης (Νόμος καὶ Προφῆτες) μὲ τὴν Καινή.