Ἡ Κοίμησις τῆς Θεοτόκου

Ἡ Θεοτόκος εἰκονίζεται ξαπλωμένη στὸ νεκρικὸ κράββατο, καὶ γύρω της θρηνοῦν οἱ ἀπόστολοι, ποὺ —κατὰ τὴν παράδοση— μεταφέρθηκαν θαυματουργικὰ ἀπὸ τὰ πέρατα τῆς γῆς γιὰ νὰ τὴν κηδεύσουν. Στὸ κέντρο στέκεται ὁ ἴδιος ὁ Χριστός.

Καὶ ἐδῶ ἡ εἰκόνα κάνει τὴν πιὸ συγκλονιστικὴ ἀντιστροφή: ὁ Υἱὸς κρατεῖ στὴν ἀγκαλιά του τὴν ψυχὴ τῆς Μητέρας του, εἰκονισμένη σὰν σπαργανωμένο βρέφος. Ἐκείνη ποὺ κάποτε Τὸν κρατοῦσε βρέφος, τώρα κρατιέται ἀπὸ Ἐκεῖνον. Ἡ Κοίμησις δὲν εἶναι θάνατος ἀλλὰ μετάβαση στὴ ζωή· γι’ αὐτὸ ἡ ἑορτὴ λέγεται «τὸ Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ».