Ἐξήγησις εἰς τὸ Ἆσμα τῶν Ἀσμάτων

Εἰς τὰς δεκαπέντε ὁμιλίας εἰς τὸ Ἆσμα τῶν Ἀσμάτων ὁ ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης ἑρμηνεύει ἀλληγορικῶς τὸ ἐρωτικὸν ᾆσμα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ὡς εἰκόνα τῆς ἀνόδου τῆς ψυχῆς πρὸς τὸν νυμφίον Χριστόν. Τὸ ἔργο ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ κορυφαῖα κείμενα τῆς χριστιανικῆς μυστικῆς θεολογίας καὶ θεμελιώνει τὴν διδασκαλίαν τῆς ἀτελευτήτου «ἐπεκτάσεως» πρὸς τὸ θεῖον: ὅσο ἡ ψυχὴ ἀνέρχεται, τόσο διανοίγεται ἐμπρός της νέα ἀπόστασις πρὸς κάλυψιν.

Τὸ κείμενο παρουσιάζεται ὡς φωτογραφικὴ ἀναπαραγωγὴ (facsimile) τῆς πρωτότυπης ἑλληνικῆς ἔκδοσης, καὶ ὄχι ὡς ψηφιακὴ μεταγραφή: τὸ ἐλεύθερο δικαιωμάτων ψηφιακὸ κείμενο ποὺ κυκλοφορεῖ δὲν διατηρεῖ ἀναγνώσιμα τὰ ὅρια τῶν δεκαπέντε ὁμιλιῶν, ὁπότε ἡ πιστὴ παρουσίασις ἀπαιτεῖ τὶς ἴδιες τὶς σελίδες τῆς ἔκδοσης. Χρησιμοποιεῖται ἡ Ἑλληνικὴ Πατρολογία (Migne, Patrologia Graeca), τόμ. 44, ὅπου ἡ ἐξήγησις καταλαμβάνει τὶς στῆλες 755–1120.