Ὅσιος Νεῖλος ὁ Σιναΐτης

Ὁ Νεῖλος γεννήθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη γύρω στὸ 380 ἀπὸ ἀριστοκρατικὴ οἰκογένεια. Σπούδασε ὑπὸ τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Χρυσόστομο καὶ ἀνέλαβε τὴν ὑψηλὴ θέση τοῦ ὑπάρχου τῆς πόλης. Παντρεύτηκε καὶ ἀπέκτησε δύο παιδιά. Ἀλλὰ ἡ ψυχή του ἀναζητοῦσε κάτι περισσότερο.

Σὲ συμφωνία μὲ τὴ σύζυγό του, ἀποχώρησαν ἀπὸ κοινοῦ ἀπὸ τὸν κόσμο: ἐκείνη μὲ τὴ θυγατέρα στὴν Αἴγυπτο, ἐκεῖνος μὲ τὸν υἱὸ Θεόδουλο στὸ ὄρος Σινᾶ. Στὴν αὐστηρὴ ἔρημο τοῦ Σινᾶ ἔζησαν χρόνια ἀσκητικῆς ζωῆς, μέχρι ποὺ μία ἐπιδρομὴ Σαρακηνῶν αἰχμαλώτισε τὸν Θεόδουλο. Μὲ θαυμαστὲς προσευχὲς καὶ ταξίδια ὁ Νεῖλος κατάφερε νὰ τὸν ἀνακτήσει.

Ἔγραψε πάνω ἀπὸ χίλιες ἐπιστολὲς πνευματικῆς διδαχῆς πρὸς διαφόρους — ἀπὸ αὐτοκράτορες ἕως ταπεινοὺς μοναχούς. Ἐπίσης συνέγραψε πραγματεῖες περὶ τῆς προσευχῆς, τῆς ἀκτημοσύνης, τῶν παθῶν. Συμπεριλήφθη στὴ Φιλοκαλία ὡς ἕνας ἀπὸ τοὺς μεγάλους ἀσκητικοὺς δασκάλους. Ἐκοιμήθη γύρω στὸ 430 μ.Χ.