Ἅγιος Σάββας ὁ Νέος ὁ ἐν Καλύμνῳ
Απολυτίκιο
Τῆς Καλύμνου τὸν γόνον καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους τὸν θεῖον ἀσκητήν, Σάββαν τὸν Νέον τιμήσωμεν, ὅτι ἀκριβῶς ἐτήρησε τὰ ἐντάλματα τοῦ Σωτῆρος, καὶ διδάσκαλος ἀνεδείχθη πιστός, δέεται γὰρ Κυρίῳ ὑπὲρ τῶν τιμώντων αὐτὸν.
Βίος
Ἕνας ἀπὸ τοὺς πιὸ ἀσκητικοὺς νεώτερους Ἁγίους τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου, ὁ Ἅγιος Σάββας ὁ Νέος ἔζησε ἕνα διεθνὲς πνευματικὸ ταξίδι ποὺ τὸν ὁδήγησε ἀπὸ τὴ Θρᾴκη στὸ Ἅγιον Ὄρος, στὴν Παλαιστίνη, στὸ Σινᾶ καὶ τέλος στὴν Κάλυμνο.
Σὲ ἡλικία 12 ἐτῶν ἀναχώρησε γιὰ τὸ Ἅγιον Ὄρος. Ἀσκήτευσε στὶς Σκῆτες τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος καὶ τῆς Ἁγίας Ἄννης. Σπούδασε ἁγιογραφία στὴν Ἀθήνα καὶ ἀνέπτυξε τὸ τάλαντό του δημιουργώντας πλῆθος εἰκόνων ποὺ διανέμονταν δωρεάν.
Τὸ 1916 πῆγε στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἀσκήτευσε στὴν Λαύρα τοῦ Ὁσίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου, ὅπου ἐκάρη μεγαλόσχημος καὶ ἔλαβε τὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου τῆς Λαύρας. Συνέχισε τὸ ἀσκητικὸ ἔργο στὸ ὄρος Σινᾶ, στὴν ἔρημο τῆς Παλαιστίνης καὶ στοὺς Ἁγίους Τόπους.
Ἀπὸ τὸ 1926 ἐγκαταστάθηκε στὴν Κάλυμνο, ὅπου διηύθυνε τὸ γυναικεῖο μοναστήρι τῶν Ἁγίων Πάντων. Ἀναδείχθηκε χαρισματικὸς πνευματικὸς πατέρας. Ἔζησε σὲ ἀδιάκοπη προσευχὴ καὶ νηστεία, παρὰ τὶς ἀσθένειες ποὺ τὸν συνόδευαν τὰ τελευταῖα χρόνια.
Ἐκοιμήθη στὶς 7 Ἀπριλίου 1948. Ἀνακηρύχθηκε ἅγιος ἀπὸ τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο στὶς 19 Φεβρουαρίου 1992. Ἑορτάζεται στὶς 7 Ἀπριλίου.