Στην ευαγγελική περικοπή της Γ΄ Κυριακής του Λουκά (Λουκ. 7,11-16), ο Χριστός συναντά έξω από την πόλη Ναΐν μια νεκρώσιμη πομπή. Νεκρός είναι ο μονογενής υιός μιας χήρας. Ο Κύριος δεν μένει αδιάφορος μπροστά στο ανθρώπινο δράμα. Η συνάντηση αυτή γίνεται αφορμή για να φανερωθεί η θεϊκή εξουσία Του πάνω στον θάνατο και η άπειρη συμπάθειά Του προς τον πονεμένο άνθρωπο.
Εικονογράφηση της περικοπής, δημιουργημένη με εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης.
Η «ωραία» πόλη και ο θάνατος
Η Ναΐν ήταν μια μικρή πόλη της Γαλιλαίας, χτισμένη στην πλαγιά του λόφου που ονομάζεται Μικρός Ερμών, λίγα χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Ναζαρέτ. Από εκεί αγνάντευε την εύφορη πεδιάδα της Ιεζραέλ, με τα χωράφια και τα περιβόλια της. Το όνομά της συνδέεται με μια εβραϊκή λέξη που σημαίνει «ωραία», «ευχάριστη». Κι όμως, ακριβώς έξω από την πύλη της ωραίας πόλης περνά μια κηδεία. Κανένας τόπος, όσο όμορφος κι αν είναι, και καμία ευημερία δεν κρατούν μακριά τον θάνατο. Μπαίνει στην καλύβα του φτωχού και στο παλάτι του βασιλιά, έρχεται την ώρα που δεν τον περιμένει κανείς, και κάνει κάθε ανθρώπινη ευτυχία να μοιάζει λειψή. Η γυναίκα που ακολουθεί το φέρετρο τον έχει γνωρίσει δύο φορές: είχε θάψει τον άντρα της, και τώρα θάβει τον μοναχογιό της.
Η συμπάθεια του Χριστού
Ο ευαγγελιστής Λουκάς σημειώνει ότι, όταν ο Ιησούς είδε τη μητέρα, «εσπλαχνίσθη ἐπ’ αὐτῇ» (Λουκ. 7,13). Δεν περίμενε να τον παρακαλέσουν, ούτε να εκφράσουν πίστη. Η θεϊκή ευσπλαχνία προηγήθηκε. Και της λέει: «μὴ κλαῖε». Λόγια παρηγοριάς μπορεί να πει κάθε άνθρωπος στο πένθος του άλλου· ο Χριστός προσθέτει στα λόγια την πράξη που τα κάνει αληθινά. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ερμηνεύοντας το περιστατικό, τονίζει ότι ο Χριστός βλέπει τον πόνο και σπεύδει να τον θεραπεύσει· δεν είναι ένας απλός θεατής, αλλά ο ιατρός που ενεργεί με αγάπη. Η χήρα έχανε το μοναδικό στήριγμά της. Ο Χριστός, όμως, δεν της δίνει μόνο πίσω τον υιό της· της αποκαλύπτει ότι Αυτός είναι η πηγή της ζωής.
Η εξουσία επί του θανάτου
Ο Χριστός αγγίζει το φέρετρο και λέει: «νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι» (Λουκ. 7,14). Το άγγιγμα αυτό δεν είναι απλή χειρονομία συμπαράστασης. Σύμφωνα με την πατερική ερμηνεία, ο Χριστός αγγίζει τον νεκρό για να δείξει ότι η θεία δύναμη μεταδίδεται ακόμη και δια της σαρκός Του. Δεν μολύνεται από την επαφή με τον θάνατο, αλλά αντίθετα τον νεκρώνει. Ο νεαρός ανασηκώνεται, αρχίζει να μιλά, και ο Κύριος τον παραδίδει στη μητέρα του. Το θαύμα επιβεβαιώνει ότι ο Χριστός είναι ο Κύριος της ζωής και του θανάτου, Αυτός που θα εγείρει όλους τους ανθρώπους κατά την κοινή ανάσταση.
Η φωνή της Εκκλησίας
Ο λαός που βλέπει το θαύμα δοξάζει τον Θεό και λέει ότι «προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν» (Λουκ. 7,16). Η Εκκλησία, όμως, βλέπει περισσότερα: σε αυτόν τον προφήτη αναγνωρίζει τον Υιό του Θεού, τον νικητή του Άδη. Όπως ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη επισκέφθηκε τον λαό Του, έτσι τώρα «επεσκέψατο τον λαόν αυτού» (Λουκ. 7,16). Η ανάσταση της Ναΐν, μαζί με την ανάσταση της κόρης του Ιαείρου και του Λαζάρου, δείχνει προς τη δική Του Ανάσταση, με την οποία «θανάτῳ θάνατον πατήσας» χάρισε τη ζωή σε όλους. Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας σχολιάζει ότι η ανάσταση του υιού της χήρας προεικονίζει την ανάσταση ολόκληρης της ανθρωπότητας, την οποία ο Χριστός θα πραγματοποιήσει με τον σταυρό και την ένδοξη Ανάστασή Του.
Το μήνυμα για τη ζωή μας
Το θαύμα της Ναΐν δεν είναι μόνο ένα ιστορικό γεγονός. Απευθύνεται στον καθένα μας που βιώνει το πένθος, την απώλεια, την απελπισία, τον πνευματικό θάνατο της αμαρτίας. Ο Χριστός στέκεται και σήμερα μπροστά στο φέρετρο των δικών μας νεκρώσεων — των ελπίδων, των σχέσεων, της εσωτερικής μας ζωής — και λέει τον ίδιο ζωοποιό λόγο. Η Εκκλησία μάς καλεί να ακούσουμε αυτή τη φωνή, να αφήσουμε τον Χριστό να αγγίξει τη δική μας ύπαρξη και να μας αναστήσει. Η προϋπόθεση είναι η μετάνοια, η πίστη και η συμμετοχή στη μυστηριακή ζωή, ιδιαίτερα στη Θεία Ευχαριστία, που είναι «φάρμακο αθανασίας» και πρόγευση της αναστάσεως.
Πηγή: Το κείμενο αξιοποιεί και το κήρυγμα για την Κυριακή Γ΄ Λουκά στο βιβλίο του Επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτη «Κυριακή» (Ορθόδοξος Ιεραποστολική Αδελφότης «Ο Σταυρός»).
Σχετικά: Το νόημα της λειτουργίας και το κήρυγμα κάθε Κυριακής, σε απλή γλώσσα, στη «Φωνή Κυρίου» της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος: apostoliki-diakonia.gr/fk