Όλοι οι Πατέρες
-
Ἀριστείδης ὁ Ἀθηναῖος
Ἀθηναῖος φιλόσοφος τοῦ β΄ αἰῶνος· ἡ «Ἀπολογία» του, μία ἐκ τῶν ἀρχαιοτάτων, ὑπερασπίζεται τὴν καθαρότητα τοῦ χριστιανικοῦ βίου ἐνώπιον τοῦ αὐτοκράτορος.
-
Ἀθηναγόρας ὁ Ἀθηναῖος
Χριστιανὸς φιλόσοφος τῶν Ἀθηνῶν τοῦ β΄ αἰῶνος· ἀπηύθυνε πρὸς τὸν Μᾶρκον Αὐρήλιον τὴν «Πρεσβείαν περὶ Χριστιανῶν» καὶ συνέγραψε τὸ «Περὶ ἀναστάσεως νεκρῶν».
-
Εἰρηναῖος Λυώνος
Ἕλλην Πατὴρ τοῦ β΄ αἰῶνος ἐκ Σμύρνης, ἐπίσκοπος Λυώνος τῆς Γαλλίας, μέγας ἀντιαιρετικὸς θεολόγος καὶ διατυπωτὴς τῆς θεολογίας τῆς ἀνακεφαλαιώσεως.
-
Ἰγνάτιος Ἀντιοχείας
Ἀποστολικὸς Πατὴρ τοῦ β΄ αἰῶνος, ἐπίσκοπος Ἀντιοχείας καὶ μάρτυς, συγγραφεὺς ἑπτὰ ἐπιστολῶν ποὺ θεμελιώνουν τὴν θεολογία τοῦ ἐπισκοπικοῦ ἀξιώματος καὶ τῆς Εὐχαριστίας.
-
Ἰουστῖνος ὁ Φιλόσοφος
Ἀπολογητὴς τοῦ β΄ αἰῶνος, μάρτυς καὶ θεμελιωτὴς τοῦ ὀρθοδόξου διαλόγου μὲ τὴν ἑλληνικὴν φιλοσοφίαν διὰ τῆς θεολογίας τοῦ σπερματικοῦ Λόγου.
-
Πολύκαρπος Σμύρνης
Ἀποστολικὸς Πατὴρ καὶ ἱερομάρτυς, μαθητὴς τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου, ἐπίσκοπος Σμύρνης καὶ διδάσκαλος τοῦ Εἰρηναίου Λυώνος.
-
Τατιανὸς ὁ Ἀσσύριος
Ἀπολογητὴς καὶ μαθητὴς τοῦ Ἁγίου Ἰουστίνου· συνέγραψε τὸν «Πρὸς Ἕλληνας» λόγον καὶ τὸ «Διατεσσάρων», ὕστερον ὅμως παρεξέκλινε πρὸς τὸν ἐγκρατισμὸν καὶ δὲν τιμᾶται ὡς ἅγιος.
-
Θεόφιλος Ἀντιοχείας
Ἕκτος Ἐπίσκοπος Ἀντιοχείας, ἀπολογητὴς τοῦ β΄ αἰῶνος· εἰς τὸ «Πρὸς Αὐτόλυκον» ὑπερασπίσθη τὴν πίστιν ἐκ τῶν Γραφῶν καὶ πρῶτος ἐχρησιμοποίησε τὸν ὅρον «Τριάς».
-
Κλήμης Ἀλεξανδρείας
Διδάσκαλος τῆς Κατηχητικῆς Σχολῆς Ἀλεξανδρείας στὰ τέλη τοῦ β΄ αἰῶνος, θεμελιωτὴς τῆς χριστιανικῆς παιδείας καὶ τῆς θεολογίας τοῦ θείου Παιδαγωγοῦ.
-
Ἀντώνιος ὁ Μέγας
Αἰγύπτιος ὅσιος τοῦ δ΄ αἰῶνος, πατὴρ τοῦ ἀναχωρητικοῦ μοναχισμοῦ καὶ πρωτότυπον τῆς ἀσκητικῆς ζωῆς εἰς τὴν ἔρημον.
-
Ἀθανάσιος ὁ Μέγας
Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας τοῦ δ΄ αἰῶνος, στῦλος τῆς Ὀρθοδοξίας κατὰ τὸν ἀρειανισμόν, ὑπερασπιστὴς τοῦ ὁμοουσίου τοῦ Υἱοῦ πρὸς τὸν Πατέρα.
-
Ἐφραὶμ ὁ Σῦρος
Σύρος ὅσιος καὶ διδάσκαλος τοῦ δ΄ αἰῶνος, μέγιστος ποιητὴς καὶ ὑμνογράφος τῆς Ἐκκλησίας, ὀνομαζόμενος «κιθάρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».
-
Εὐσέβιος Καισαρείας
Ἐπίσκοπος Καισαρείας, ὁ «πατὴρ τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας»· συνέγραψε τὴν Ἐκκλησιαστικὴν Ἱστορίαν καὶ τὸν Βίον Κωνσταντίνου, θεμελιώδεις πηγὰς διὰ τὴν ἀρχαίαν Ἐκκλησίαν.
-
Εὐάγριος ὁ Ποντικός
Ὅσιος τοῦ δ΄ αἰῶνος, μαθητὴς τῶν Καππαδοκῶν καὶ τῶν Ἐρημιτῶν τῆς Νιτρίας, θεμελιωτὴς τῆς συστηματικῆς θεολογίας τῆς ἀσκητικῆς ζωῆς καὶ τῶν ὀκτὼ λογισμῶν.
-
Γρηγόριος Νύσσης
Καππαδόκης Πατὴρ τοῦ δ΄ αἰῶνος, νεώτερος ἀδελφὸς τοῦ Μεγάλου Βασιλείου, μυστικὸς θεολόγος καὶ θεμελιωτὴς τῆς θεολογίας τῆς ἀτελευτήτου ἐπεκτάσεως πρὸς τὸν Θεόν.
-
Γρηγόριος ὁ Θεολόγος
Καππαδόκης Πατὴρ τοῦ δ΄ αἰῶνος, ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, ποιητὴς καὶ ῥήτωρ, ἕνας ἐκ τῶν τριῶν ποὺ ὀνομάζονται «Θεολόγοι».
-
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος
Πατὴρ τοῦ δ΄ αἰῶνος, ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, ὁ μέγιστος ῥήτωρ τῆς Ἐκκλησίας, ἑρμηνευτὴς τῆς Γραφῆς καὶ συγγραφεὺς τῆς πλέον τελουμένης Θείας Λειτουργίας.
-
Κύριλλος Ἱεροσολύμων
Πατὴρ τοῦ δ΄ αἰῶνος, ἀρχιεπίσκοπος Ἱεροσολύμων, κατηχητὴς καὶ συγγραφεὺς τῶν περιφήμων «Κατηχήσεων» ποὺ ἀποτελοῦν θεμελιώδη μαρτυρίαν τῆς λειτουργικῆς ζωῆς τοῦ δ΄ αἰῶνος.
-
Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος
Αἰγύπτιος ὅσιος τοῦ δ΄ αἰῶνος, ἀναχωρητὴς τῆς Σκήτεως καὶ μυστικὸς διδάσκαλος τῆς ἐνεργείας τῆς θείας χάριτος εἰς τὴν καρδίαν.
-
Παχώμιος ὁ Μέγας
Αἰγύπτιος ὅσιος τοῦ δ΄ αἰῶνος, ἱδρυτὴς τοῦ κοινοβιακοῦ μοναχισμοῦ καὶ συγγραφεὺς τῶν πρώτων μοναστικῶν Κανόνων.
-
Πατέρες τῆς ἐρήμου
Οἱ ἀσκητὲς τῆς αἰγυπτιακῆς, παλαιστινιακῆς καὶ συριακῆς ἐρήμου τοῦ Δ΄ καὶ Ε΄ αἰῶνος, τῶν ὁποίων τὰ ῥήματα καὶ τὰ παραδείγματα διασῴζονται στὰ Ἀποφθέγματα (Γεροντικόν).
-
Βασίλειος ὁ Μέγας
Καππαδόκης Πατὴρ τοῦ δ΄ αἰῶνος, ἀρχιεπίσκοπος Καισαρείας, νομοθέτης τοῦ μοναχισμοῦ, διατυπωτὴς τῆς τριαδολογικῆς ὁρολογίας καὶ συγγραφεὺς τῆς Θείας Λειτουργίας.
-
Διάδοχος Φωτικῆς
Ἐπίσκοπος Φωτικῆς τῆς Ἠπείρου τοῦ ε΄ αἰῶνος, ἕνας τῶν πρώτων διδασκάλων τῆς νοερᾶς προσευχῆς καὶ θεμελιωτὴς τῆς θεολογίας τῆς αἰσθήσεως τῆς θείας χάριτος.
-
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας
Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας τοῦ ε΄ αἰῶνος, στῦλος τῆς Ὀρθοδοξίας κατὰ τοῦ νεστοριανισμοῦ, διατυπωτὴς τῆς θεολογίας τῆς ὑποστατικῆς ἑνώσεως καὶ τῆς Θεοτόκου.
-
Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής
Αἰγύπτιος ὅσιος τοῦ ε΄ αἰῶνος, πνευματικὸς διδάσκαλος καὶ συγγραφεὺς ἀσκητικῶν λόγων ποὺ διασώθηκαν εἰς τὴν Φιλοκαλίαν.
-
Ἰωάννης τῆς Κλίμακος
Σιναΐτης ὅσιος τοῦ ζ΄ αἰῶνος, ἡγούμενος τῆς Μονῆς Σινᾶ καὶ συγγραφεὺς τῆς «Κλίμακος», τοῦ θεμελιώδους ἀσκητικοῦ ἐγχειριδίου τῆς ὀρθοδόξου παραδόσεως.
-
Ἰσαὰκ ὁ Σῦρος
Σύρος ὅσιος τοῦ ζ΄ αἰῶνος, ἐπίσκοπος Νινευή, μυστικὸς διδάσκαλος τῆς ἡσυχαστικῆς ζωῆς καὶ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ.
-
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής
Πατὴρ τοῦ ζ΄ αἰῶνος, ὁμολογητὴς κατὰ τοῦ μονοθελητισμοῦ, μέγιστος συστηματικὸς θεολόγος τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ διατυπωτὴς τῆς θεολογίας τῶν δύο θελημάτων εἰς τὸν Χριστόν.
-
Γερμανὸς Κωνσταντινουπόλεως
Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (715–730), ὁμολογητὴς καὶ πρῶτος μεγάλος ὑπερασπιστὴς τῶν ἱερῶν εἰκόνων κατὰ τὴν εἰκονομαχία, συγγραφεὺς τῆς «Ἱστορίας Ἐκκλησιαστικῆς», τῆς κλασικῆς μυστικῆς ἑρμηνείας τῆς θείας Λειτουργίας.
-
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός
Πατὴρ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ η΄ αἰῶνος, ὑμνογράφος καὶ θεολόγος, διατυπωτὴς τῆς δογματικῆς διδασκαλίας καὶ ὑπερασπιστὴς τῶν ἱερῶν εἰκόνων κατὰ τὴν εἰκονομαχίαν.
-
Φώτιος ὁ Μέγας
Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως τοῦ θ΄ αἰῶνος, μέγιστος ἑλληνιστὴς τῆς ἐποχῆς του καὶ διατυπωτὴς τῆς ὀρθοδόξου θέσεως κατὰ τοῦ Filioque.
-
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης
Πατὴρ τοῦ θ΄ αἰῶνος, ἡγούμενος τῆς Μονῆς τοῦ Στουδίου, ἀναμορφωτὴς τοῦ βυζαντινοῦ μοναχισμοῦ καὶ ὑπερασπιστὴς τῶν ἱερῶν εἰκόνων κατὰ τὴν δευτέραν εἰκονομαχίαν.
-
Συμεὼν ὁ Νέος Θεολόγος
Πατὴρ τοῦ ια΄ αἰῶνος, ἡγούμενος τῆς Μονῆς Ἁγίου Μάμαντος, μυστικὸς διδάσκαλος τῆς προσωπικῆς ἐμπειρίας τοῦ θείου φωτὸς καὶ ἕνας τῶν τριῶν «Θεολόγων» τῆς Ἐκκλησίας.
-
Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς
Πατὴρ τοῦ ιδ΄ αἰῶνος, ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης, ὑπερασπιστὴς τοῦ ἡσυχασμοῦ καὶ διατυπωτὴς τῆς θεολογίας τῆς διακρίσεως οὐσίας καὶ ἐνεργειῶν τοῦ Θεοῦ.
-
Νικόλαος Καβάσιλας
Λαϊκὸς θεολόγος τοῦ ιδ΄ αἰῶνος ἐκ Θεσσαλονίκης, μυστικὸς διδάσκαλος καὶ συγγραφεὺς τῆς «Περὶ τῆς ἐν Χριστῷ ζωῆς» καὶ τῆς «Ἑρμηνείας τῆς Θείας Λειτουργίας».
-
Μᾶρκος Ἐφέσου
Μητροπολίτης Ἐφέσου τοῦ ιε΄ αἰῶνος, μόνος Ἕλλην ἀρχιερεὺς ποὺ ἀρνήθηκε νὰ ὑπογράψῃ τοὺς ὅρους τῆς ψευδοενώσεως τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας τοῦ 1438-1439.
-
Συμεὼν Θεσσαλονίκης
Ἀρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης (1416/17–1429), ὁ τελευταῖος μεγάλος βυζαντινὸς ἑρμηνευτὴς τῆς Λατρείας· τὰ λειτουργικά του ἔργα «Περὶ τοῦ ἁγίου ναοῦ» καὶ «Ἐξήγησις περὶ τῆς θείας λειτουργίας» παραμένουν θεμελιώδη διὰ τὴν κατανόησιν τῆς ὀρθοδόξου λατρείας.
-
Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης
Πατὴρ τοῦ ιη΄ αἰῶνος, ἁγιορείτης μοναχός, ἕνας τῶν Κολλυβάδων Πατέρων, ἐκδότης τῆς Φιλοκαλίας καὶ τοῦ Πηδαλίου.
-
Παΐσιος Βελιτσκόφσκι
Οὐκρανὸς ὅσιος τοῦ ιη΄ αἰῶνος, ἀναμορφωτὴς τοῦ μοναχισμοῦ καὶ τῆς ἡσυχαστικῆς παραδόσεως εἰς Μολδαβίαν, μεταφραστὴς τῆς Φιλοκαλίας εἰς τὰ σλαβονικά.