Ἅγιος Ἀλέξιος ὁ Ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ

Ὁ Ἀλέξιος γεννήθηκε στὴ Ρώμη γύρω στὸ 360 μ.Χ. ἀπὸ ἀριστοκρατικὴ οἰκογένεια. Ὁ πατέρας του Εὐφημιανὸς ἦταν συγκλητικὸς καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς πλουσιότερους ἄνδρες τῆς πόλης. Ὁ νεαρὸς Ἀλέξιος παντρεύτηκε σὲ νεαρὴ ἡλικία μιὰ ὁμοίως εὐγενὴ νύφη, μὲ ὅλη τὴν ἐπίσημη τελετουργία τῆς ἐποχῆς.

Τὸ ἴδιο βράδυ τοῦ γάμου, ἀφοῦ ἀφιέρωσε τὸ χρυσὸ δαχτυλίδι του καὶ τὸ ζωνάρι του στὴ νύφη, τῆς εἶπε νὰ τὸν περιμένει ὅπως αὐτὴ θὰ μποροῦσε. Τότε ἔφυγε κρυφὰ ἀπὸ τὸ σπίτι, ἀνέβηκε σὲ ἕνα πλοῖο γιὰ τὴ Συρία, καὶ κατέφθασε στὴν Ἔδεσσα. Ἐκεῖ ἔζησε δεκαεπτὰ χρόνια ὡς ζητιάνος στὰ προπύλαια ἑνὸς ναοῦ τῆς Παναγίας, διανέμοντας στοὺς φτωχοὺς ὅ,τι λάμβανε ἀπὸ τοὺς ἐλεήμονες.

Ὅταν ἀπεκαλύφθη ἡ ταυτότητά του διὰ θαύματος, ἔφυγε καὶ κατευθύνθηκε στὴ Ρώμη. Ἔφτασε ὡς ἄγνωστος ζητιάνος στὸ ἴδιο του τὸ σπίτι. Ὁ Εὐφημιανὸς δὲν ἀναγνώρισε τὸν γιό του ἀλλὰ τοῦ ἔδωσε καταφύγιο στὸ ὑπόστεγο. Ἐκεῖ ἔζησε δεκαεπτὰ ἀκόμα χρόνια, σιωπηλὸς καὶ προσευχόμενος, βλέποντας τὴ μάνα καὶ τὴ γυναῖκα του νὰ θρηνοῦν γιὰ τὴν ἐξαφάνισή του χωρὶς νὰ ἀποκαλυφθεῖ. Ἀνεκάλυψαν ποιὸς ἦταν μόνο μετὰ τὸν θάνατό του, διαβάζοντας μιὰ ἐπιστολὴ ποὺ ἄφησε στὸ χέρι του. Ἡ μορφὴ τοῦ Ἀλεξίου εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ πιὸ ἀκραῖα παραδείγματα τοῦ μοναχικοῦ ἰδεώδους τῆς παντελοῦς ἀπαρνήσεως.